[OS] in MOTION [BangZelo]

posted on 17 Feb 2013 23:21 by kyosama in short-fiction

.

.

Title: in MOTION

Pairing: BangYongguk & ChoiJunhong

Author: kyosama

Genre: AU, Screenplay

Theme song: http://www.youtube.com/watch?v=0Gb14PcUuIY

Notes: อุทิศแด่ ช็อตพี่น้องเดินถ่ายรูปในเอ็มวีวันช็อต(แต่ในฟิคไม่มีซีนถ่ายรูปเลย lol), ประสบการณ์ออกกองทีสิสพี่ๆปีสี่, หนังสั้น “36” ของ พี่เต๋อ นวพล และ “โคจร” ทีสิสจบของมายพี่รหัสที่รัก<3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In MOTION

 

 

 

 

 

1. ภายนอก / ดาดฟ้า / กลางวัน 

                ยงกุกยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่ริมราวกั้นระเบียง เห็นควันสีเทาม้วนตัวขึ้นเป็นสาย เสียงดันประตูดาดฟ้าหนักๆดังขึ้น ยงกุกหันไปมอง จุนฮงชะโงกตัวออกมา สายตาประสานกันอึดใจใหญ่ ยงกุกดูเบื่อหน่าย ส่วนจุนฮงดูเฉยเมย

 

                                                                                จุนฮง

                                                                พี่ยงกุก เสร็จหรือยังครับ พี่ฮิมชานให้ขึ้นมาตาม

 

                                                                                ยงกุก

                                                                ลงไปบอกคนอื่นให้ทีว่าพี่เลิกกองแล้ว

                                                                ขอบคุณมากสำหรับวันนี้

 

                                                                                จุนฮง

                                                                ค่าเช่าไฟหนึ่งล้านวอน ค่าน้ำมันรถนักแสดงคนละหมื่นสาม

                                                                ค่ากองสวัสฯอีกสองหมื่นสอง แล้วก็ค่าเช่ากล้อง..

 

                                                                                ยงกุก

                                                          (หันมาเผชิญหน้า)

                                                                พอเถอะ เธอมีอะไรก็พูดมา

 

                                                                                จุนฮง

                                                                ผมบอกแล้วไงครับว่าพี่ฮิมชานให้ขึ้นมาตาม

 

                ยงกุกมองตาจุนฮงเหมือนจะวัดใจ จุนฮงยังหน้านิ่ง ไม่ยิ้ม แค่เลิกคิ้วน้อยๆกลับไปให้ ยงกุกพยักหน้าเหมือนยอมแล้ว เขาพ่นควันยาวแล้วดับบุหรี่กับราวระเบียง

 

                                                                                ยงกุก     

                                                                เดี๋ยวฉันลงไป

 

                จุนฮงยิ้มมุมปาก เดินนำลงไปก่อน กล้องถ่ายรับหน้าจุนฮงที่เดินลงบันไดไป เห็นยงกุกยืนมองอยู่ด้านหลังที่เดิม ประตูเด้งปิดอย่างรวดเร็ว

 

 

 

2. ภายใน / ในห้องประชุม / กลางวัน 

 
                                                                               [Off Scene ฮิมชาน]
                                                               ยงกุก! มึงหยุดงี่เง่าแล้วมาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน

 

                จงออบนั่งเล่นปากกาบนโต๊ะ ตาจ้องไม่วอกแวก แดฮยอนกระหน่ำกดไอโฟน อีกมือก็หยิบขนมกินอยู่ไม่หยุด ถัดออกไปเป็นจุนฮงพาดขาวางบนโต๊ะ เสียบหูฟัง หลับตาฟังเพลงอย่างสบายอารมณ์

                ยงกุกเปิดประตูเข้ามาในห้อง ฮิมชานตามหลังมาติดๆ กระชากประตูเปิดแรงกว่า จงออบกับแดฮยอนที่อยู่ในห้องเหลือบมองนิดหน่อย จุนฮงยังคงหลับตาไม่สนใจ

 
                                                                               ฮิมชาน

                                                                ยงกุก! กูไม่ได้พูดเล่นนะเว้ย มึงเป็นเหี้ยอะไร

                                                                มึงสั่งเลิกกองทั้งที่เพิ่งถ่ายเสร็จแค่คัทเดียวจากที่วันนี้วางไว้เจ็ด
                                                                คิดไหมว่ามันจะไปรวนตารางวันอื่นที่เหลือ ไอ้ห่าเอ๊ย

 

                จงออบเก็บปากกา ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง แดฮยอนมองตาม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

                                                                                ฮิมชาน
                                                               ออกกองวันนึงมันมีค่าใช้จ่ายเยอะแค่ไหนมึงก็รู้
                                                               คนอื่นเขาก็อุตส่าห์สละเวลามาช่วย ก็เหนื่อย แถมไม่ได้ค่าตอบแทนอะไร
                                                               ทำไมต้องให้ผู้กำกับอย่างมึงมาทำเสียงานอีก

 

                                                                                ยงกุก

                                                                กูยอมรับผิดทุกอย่าง แต่วันนี้กูทำไม่ไหวจริงๆ กูขอโทษ

 

                                                                                ฮิมชาน

                                                          (ยังท่าทางฮึดฮัด แต่ก็เสียงอ่อนลงนิดหน่อย)

                                                                กับแค่คนคนเดียว..

                                                                ..มึงไม่ควรเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงาน

                                                               

                                                                                ยงกุก

                                                                กูพยายามแล้วฮิมชาน แต่มันทำไม่ได้
                                                                ความจริงมันเป็นสองเรื่องที่ไม่เกี่ยวกันเลย.. ไม่เกี่ยวเลยโดยสิ้นเชิง
                                                                ตลกดีนะที่เสือกมีผลต่อกันได้

 

                                                                                ฮิมชาน

                                                                กูเข้าใจ แต่บางทีมึงก็ต้องหัดชั่งน้ำหนักให้เป็น

                                                                นั่นความรัก ส่วนนี่อนาคต ความสัมพันธ์กับคนอีกหลายคน แล้วก็เงินอีกถัง

                                                                มึงว่ามันแลกกันคุ้มไหม

 

                                                                                ยงกุก

                                                                ...อาจจะ หรืออาจจะไม่

 

                แดฮยอนลุกขึ้น เก็บกระเป๋าเดินออกจากห้องไปไม่พูดไม่จา ยงกุกไม่มีปฏิกิริยา ฮิมชานมองตาม จุนฮงซึ่งลืมตาโพลงอยู่นานแล้ว แค่เหลือบตามองนิดหน่อย

                ฮิมชานเบือนหน้ากลับมา มองยงกุกนิ่งๆพักหนึ่ง ยงกุกสายตาเศร้ามากจนฮิมชานแข็งใจด่าไม่ลง ก็เลยถอนหายใจแล้วพูดช้าๆ

                                               

                                                                                ฮิมชาน

                                                                กูว่าคนที่มึงต้องขอโทษไม่ใช่กู แต่เป็นพวกน้องพวกคนที่เขามาช่วย

                                                                กลับไปทบทวนตัวเองซะ ยังมีเวลาอีกจนกว่าจะนัดกองคราวหน้า

                                                                หวังว่าถึงตอนนั้นมึงคงรู้แล้วว่าหน้าที่ของมึงคืออะไร

 

                ฮิมชานเดินออกไป ในห้องเหลือแค่ยงกุกที่ยืนนิ่งอยู่ กับจุนฮงที่ยังนั่งเอนหลังพาดขากับโต๊ะ แต่หันหน้ามองตรงมาที่ยงกุก หูฟังยังเสียบค้างอยู่ ยงกุกสบตากลับแล้วก็ยิ้มบางๆ 

 

                                                                                ยงกุก

                                                                ว่างไหม ไปหาอะไรกินเป็นเพื่อนที

 

 

 

3. ภายใน / ร้านอาหาร / กลางวัน 

                บรรยากาศในร้านโล่งตาไม่ค่อยมีลูกค้า นาฬิกาบนผนังบอกเวลาบ่ายสามกว่าๆ เสียงเจ้าของร้านตะโกนสั่งลูกจ้างดังล้งเล้ง ตามสไตล์ร้านอาหารจีนเล็กๆที่ตั้งอยู่ริมถนนทั่วไป ในร้านมีลูกค้าอยู่แค่สามโต๊ะจากสิบ มีโต๊ะหน้าร้านที่เป็นคู่รักชายหญิงวัยยี่สิบ ถัดมาเป็นโต๊ะของคุณแม่ลูกอ่อนที่มากับอาม่า แล้วก็โต๊ะของยงกุกกับจุนฮง

                ยงกุกเพิ่งเรียกบริกรมาสั่งอาหารเพิ่มเสร็จ บริกรคล้อยหลังไปแล้ว เขาก็ลงมือจัดการอาหารต่อ ไม่เหมือนกับจุนฮงที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินอยู่ตั้งแต่เมื่อกี้นี้แล้ว