[FICLET] Falling Slowly [BangZelo]

posted on 01 Oct 2012 19:45 by kyosama in bap-short-fiction

 

 

Falling Slowly

Yongguk & Junhong

fanfiction by kyosama

 

 



 

 

 

 

เมื่อยามที่สายลมพัดโชยผ่าน  

ดั่งเป็นสัญญาณพาใจให้หวั่นไหว  

เพ้อไปถึงใครที่ลาร้างไกลจากไปนาน  

 

          - ลม, สุเมธ แอนด์ เดอะปั๋ง

 

 

กระแสลมอ่อนพัดโชยกลีบดอกแก้วร่วงโรย มอบกลิ่นหอมกำจายทั่วอาณาบริเวณ ละอองรสสุคนธ์ขาวพิสุทธิ์ปลิวละล่องตามแรงลม ราวปุยหิมะกลางเดือนคิมหันต์ ส่วนหนึ่งตกลงบนผิวแก้มเนียนละเอียดของคนที่เงยหน้าขึ้นมองจากใต้แนวต้นไม้ใหญ่ มือเรียวบางแตะละอองเกสรที่ติดค้างบนใบหน้าขึ้นมาพิจารณา มองพื้นหินรอบข้างที่ปกคลุมทั้งด้วยมวลดอกไม้สีขาวนวลโปรยปราย.. จากนั้นจึงยิ้ม..

 

นึกถึงใครบางคนที่เคยร่วมชื่นชมมันด้วยกัน

 

‘คิดถึงหรือครับ’

 

อ้อมแขนของใครบางคนพาดรอบเอวบาง ความอบอุ่นแผ่ซ่านจากแผ่นหลังส่งต่อถึงหัวใจ ละมุนละไมจนเผลอตอบรับคำไปง่ายๆ

 

“ครับ.. คิดถึง”  

 

‘พี่ก็คิดถึงจุนฮงเหมือนกันครับ’

 

ร่างโปร่งเพรียวเอนศีรษะซบลาดไหล่กว้าง

 

“มากเท่าที่ผมคิดถึงพี่ไหมครับ”

 

ปลายจมูกโด่งกดลงบนกลุ่มผมอ่อนนุ่ม ละเอียดสลวยประหนึ่งเส้นไหม 

 

‘มากกว่านั้นครับ’

 

เจ้าของร่างโปร่งเพรียวทอดถอนใจ ด้วยรู้ว่าถ้อยคำที่ส่งผ่านน้ำเสียงทุ้มนุ่มนั้นไม่ได้มีความหมายอื่นใด นอกจากต้องการล่อหลอกให้หัวใจหลงงมงายในวังวน เพียงเพื่อจะให้ตื่นมาพบกับความจริงอันแสนปวดร้าวในอีกไม่ช้าเท่านั้น

 

คำหวาน.. สร้างได้แค่ความรู้สึกยินดีชั่วครั้งคราว

 

ถึงอย่างนั้น.. ก็ยังอยากเก็บกักมันไว้เคียงคู่หัวใจตราบนานเท่านาน

 

เขาปล่อยให้เจ้าของร่างสูงใหญ่ที่แนบชิดกับแผ่นหลังตระกองกอด จูบไล่ตามแนวแก้ม ทดแทนความคะนึงหาจนพอใจ แล้วก็บิดตัวให้พ้นจากอ้อมกอดที่ครอบครองร่างกายไว้ ก่อนจะหมุนกลับมาเผชิญหน้า  

สบสายตากับหน่วยตาคมลึกล้ำที่ทอประกายอ่อนโยน และรอยยิ้มอ่อนหวานกึ่งเอ็นดู ที่เขาเห็นว่าออกจะเบาบางดุจภาพฝัน

 

จุนฮงยกมือขึ้นแตะข้างแก้มของอีกฝ่าย เจ้าของดวงหน้าหล่อเหลายังส่งยิ้มให้ หากสัมผัสเจือจางที่ปลายนิ้วเรียกให้หัวใจเขาสั่นไหว.. หยาดน้ำอุ่นคลอเอ่อนัยน์ตาคู่สวยอมโศก ยามเอ่ยถ้อยคำลอดลำคอแห้งผาก แผ่วเบาจนแทบจะเป็นกระซิบ..

 

ตอบไม่ได้ด้วยซ้ำ.. ว่ากำลังบอกคนตรงหน้า หรือตั้งใจบอกใคร..

 

“อย่าหลอกตัวเองอีกเลยครับ”

 

รอยยิ้มยังไม่จางหายไป.. 

 

แม้กระทั่งน้ำตารื้นกลบสายตาจนพร่ามัวแล้ว ภาพของผู้ชายตัวโตในชุดเครื่องแบบเต็มยศแปลกตา ที่เจ้าตัวภูมิใจนักหนาก็ยังไม่เลือนหายไป ซ้ำยังเหมือนจะก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกเสียด้วยซ้ำ..

 

ร่างโปร่งบางกลั้นก้อนสะอื้นที่จุกขึ้นมาในอก.. ไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะยกมือขึ้นปัดป้องยามมือใหญ่แข็งแรงเอื้อมดึงร่างที่ถอยห่างให้ประชิดตัว.. ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนแรง

 

รักเอย.. ไยจึงทำร้ายให้อ่อนแอได้ถึงเพียงนี้  

 

เขาเอ่ยซ้ำ ประโยคขาดเป็นห้วงด้วยจังหวะสะอื้น..  

 

“อย่าหลอกตัวเองอีกเลย..”

 

ปลายนิ้วที่เอื้อมมาหมายจะปาดซับน้ำตาให้ชะงักค้างกลางอากาศ ห่างจากผิวเนื้ออ่อนเพียงนิด จุนฮงเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าอีกฝ่ายเลือนไปวูบหนึ่ง ก่อนที่เรียวปากจะขยับยิ้มส่งให้อีกครั้ง แต่รอยยิ้มคราวนี้ไม่เหมือนครั้งก่อน.. มันไม่ได้อาบไปด้วยความห่วงหาหรืออาดูรอย่างที่เคยมีมาเสมอ.. ไม่เหมือนครั้งไหนๆที่จุนฮงเคยเห็น..

 

มันเป็นรอยยิ้มฝืดเฝื่อน.. ที่ดูเศร้าสร้อย และเต็มไปด้วยความเสียใจ 

 

มือหนาทิ้งตกลงข้างตัว.. คงล้มเลิกความตั้งใจจะช่วยลบล้างรอยน้ำตาบนดวงหน้าอ่อนเยาว์แล้ว.. ยงกุกก้าวถอยออกไป สร้างระยะห่างที่ไม่ได้กว้างเกินช่วงแขนเอื้อมถึง หากกลับไม่มีใครคิดที่จะเรียกรั้งอีกฝ่ายไว้ ช่องว่างที่คั่นกลางระหว่างคนสองคนจึงดูอ้างว้าง ไม่ต่างจากเงาที่สะท้อนอยู่ในแววตาทั้งสองคู่ที่กำลังสบประสานกันเลย

 

จุนฮงเห็นริมฝีปากที่เคยจำได้ว่ามีสัมผัสอบอุ่นเพียงใด ขยับบอกกล่าวเป็นคำลาไร้เสียง.. ทว่าก้องกังวานอยู่ในโสตการรับรู้ ประหนึ่งคนพูดเข้ามาเอื้อนเอ่ยคำนั้นที่กลางใจ

 

‘..........................’

 

สายลมเย็นรื่น ระผ่านใบหน้า..

 

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภาพของคนที่ประทับอยู่ในหัวใจมาโดยตลอดก็หายไปเสียแล้ว

 

ท่ามกลางหิมะดอกแก้วสีขาวละลานตา รอบตัวมีเพียงแต่ความว่างเปล่า ขนาบข้างซ้ายขวาด้วยสองเพื่อนแท้ ชื่อความอ้างว้างและความเดียวดาย

 

สายลมพัดพาทุกอย่าง.. ทั้งความอ่อนแอ ความเศร้าโศก ความหวามไหว หรือแม้กระทั่งความรัก.. หายไปกับหมู่มวลอากาศที่ลอยล่องขึ้นสู่เบื้องบน..

 

ทิ้งไว้เพียงความคิดถึงกรุ่นจางแนบริมฝีปากอิ่มนวล.. ที่ฉ่ำชื้นไปด้วยหยดน้ำตา..  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.END

 

 

 

 

 

 

.KSM

นี่จบแล้ว อะไรก็ไม่รู้๕๕๕๕ เขียนแบบงงๆเพราะชอบดอกแก้ว กับเพลง ลม ของสุเมธแอนด์เดอะปั๋งมาก ขอบคุณพี่สุเมธที่มาออก The Voice Thailand เมื่อวีคที่ผ่านมานะคะ นี่เลยหยุดฟังเพลงพี่เขาไม่ได้เลย๕๕๕๕๕๕

 

ไม่รู้คนที่เคยคอมเม้นฟิคเรื่องก่อนๆจะแวะเข้ามาอ่านเรื่องนี้รึเปล่า แต่ถ้าเข้ามา อยากบอกว่าขอบคุณสำหรับคอมเม้นมากนะคะ อ่านทีไรก็มีความสุขทุกครั้งเลย ♥ นี่ลงเป็นตอนเดียวจบก็ไม่รู้จะตอบคอมเม้นยังไงเหมือนกัน๕๕๕๕ เอาเป็นว่าเราขอขอบคุณจากใจไว้ตรงนี้เลยก็แล้วกันนะคะ ขอบคุณมากค่ะ:D

 

รักคุณ *จูบ*

 


Comment

Comment:

Tweet

แว๊ๆๆๆๆๆ ละมุนหน่วงพ่วงความฟิน(?) เลาชอบพี่บังในชุดเครื่องแบบ ว้อยยยยย หล่ออ่ะคุณ บอกไม่ถูก 55555 ça lui va beaucoup อิ_อิ พี่บังไปไหนอ่ะคุณ ไปรบอ่อ โฮฮฮฮฮฮ กลับมาหาน๊องงงงง TwT ภาษาสวยมากค่ะ งื๊อออออ ชอบบบบบ เห็นภาพนวลๆของเจลโล่เวลาเงยหน้ามองซัมติง(?)ชัดมาก #ตะไม 55555 โอ๊ยยยยย บ้าบอ อย่าถือสาเม้นท์เลานะ ขอบคุณสำหรับฟิคมากก่ะ จูบรัวๆ

#5 By non_merci(?) (103.7.57.18|46.193.162.40) on 2013-03-12 05:58

โอยยยยยยยยยยยยยย
อ่านแล้วรู้สึกว่าพี่บังหล่อมากค่าาาา มากๆๆๆ แบบมโนในหัวมาเลย หล่อลืมโลกอะไรประมาณนั้นเลย
แล้วจุนฮงก็น่ารักมว๊ากกกกกก
ที่สุดยอดคืออ่านแล้วไม่ขัดเลยสักนิด
แต่แอบสังหรณ์ใจแปลกๆช่วงกลางเรื่อง คือเด็กเศร้าแปลกๆ มันต้องมีอะไรแน่ๆ
แล้วก็ โอยยยยยยยยยยย พี่ับั้งงงงงงงง ทำไมรีบตาย(?)นักล่ะค้าาาา
แบบนี้เด็กก็ว่างใช่มั้ย ขอนะ ขอได้ป่ะ เดี๋ยวเราปลอบเอง *ไม่เกี่ยว*
ว่าแต่...เครื่องแบบเต็มยศที่ว่านี่...ไม่ได้หมายถึงชุดทหารใช่มั้ย คนละเรื่องกับเรื่องก่อนหน้านี้ใช่มั้ยคะ แงงงงงงงงงงงงง (เค้ารู้หมดว่าอ่านแล้วไม่เม้นท์)
ชอบประโยคที่จุนฮงบอกว่า "อย่าหลอกตัวเองอีกเลย.." มากกกก
นี่บอกตัวเองใช่มั้ยลูก ฮือออออออ สงสารน้องงงงงงง
พี่บัง กลับมาเลยนะ จะเป็นวิญญาณก็กลับมาหาน้องเลย ฮือออออออออออออออออออออออออ

ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ปลาบปลื้มกับฟิคบังเจลมากๆ TvT

#4 By erta ale on 2012-10-01 20:26

จีฮุนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ ค่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ เดี๋ยวจะโดนสาปปปปค่ะะะ เดี๋ยวจะโดนนนนนนนนน ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

#3 By kyosama on 2012-10-01 20:20

ค่ะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
เชี่ยยยยย จูนงก็ตัวเล็กน่ารักมากค่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
พี่ปังก็หล่ออออออออออออออออออออออออออสุดยอดค่ะ
ดิฉันแบบ ๕๕๕๕๕ค ค่ะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
อูยยยยยยย นี่อีปังตายช่ะ 
ทิ้งน้องชั้นชีช้ำช่ะ รมเสป่ะคิดว่า ๕๕๕ โกดป่ะคิดว่าาา ชั้นโกดนะบอกไว้เลย
แต่น้องชั้นหน้าตาดี ไม่ต้องอาลัยหรอกค่ะ
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

#1 By | JHz | on 2012-10-01 20:10